عباس تو مىدانى كه من پسر رسول خدايم . ابن عباس گفت : اللّهمّ نعم ، من غير [ 99 الف ] از تو هيچ كس را امروز در عالم پسر دختر رسول خدا ، صلّى اللّه عليه و آله ، نمىدانم و نصرت و معاونت تو بر امّت جدّ تو فرض مىدانم همچون نماز و روزه . امام حسين فرمود : يا بن عباس پس چه مىگويى در حقّ جماعتى كه مرا از مولد و خانمان خود بيرون كنند و از زيارت جدّ خود محمّد مصطفى ، صلّى اللّه عليه و آله ، محروم سازند و قصد كشتن من نمايند تا در هيچ موضع قرار نتوانم گرفت ، حال آنكه ظلم نكرده باشم و شرك نياورده و مخالفت خدا و رسول خدا نكرده ؟ ابن عباس گفت : من در حقّ ايشان مىگويم وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَ هُمْ كُسالى وَ لا يُنْفِقُونَ إِلَّا وَ هُمْ كارِهُونَ « 1 » ، - يعنى : باز نمىدارد قبول شدن نفقه‌هاى ايشان را مگر كافر شدن ايشان به خدا و رسول او و حال آنكه نمىآيند به سوى نماز مگر از روى كسالت و نفقه نمىكنند مگر از روى كراهت . - و تو اى پسر رسول خدا از زمرهء ابرار و فرقهء اخيارى و من گواهى مىدهم كه هركه از نصرت و معاونت تو اعراض نمايد او را در آن جهان هيچ حظّ و نصيب نيست . امام حسين ، عليه السّلام ، فرمود : اللّهمّ اشهد . يعنى : اى بار خدايا گواه باش . ابن عباس گفت : يابن رسول اللّه ، جان من فداى تو باد . سخن تو به آن مىماند كه مرا از مرگ خويش آگاه مىگردانى و مرا به نصرت و معاونت خود طلب مىنمايى . به خدا قسم كه اگر پيش تو شمشير زنم چندانكه دست من بيفتد هنوز حق تو نگزارده باشم . « 2 » پس عبد اللّه عمر ، ابن عباس را از اين سخنان مانع آمده روى به امام حسين ، عليه السّلام ، آورده گفت : اى ابا عبد اللّه ، من عزيمت مدينه دارم توقع چنان است كه تو نيز موافقت نمايى و با يزيد بيعت كنى . امام حسين ، عليه السّلام ، فرمود : اى عبد اللّه اگر در اين باب مخطىام تقرير بايد كرد تا از آن توبه و استغفار نمايم . عبد اللّه عمر گفت : كلّا و حاشا كه مثل تويى سالك راه هدايت با وجود طهارت و كمال معرفت و شرف نسبت و وفور حسب بر خطا باشد ! امّا به مقتضاى زمانه زندگى بايد كرد . من از آن مىانديشم كه مخالفان در روى تو شمشير كشند و مهمى پيش تو آيد كه تحمّل آن نداشته باشى . صلاح آن است كه متوجّه مدينه شوى و اگر بيعت يزيد مطبوع تو نباشد در خانهء خود بنشينى تا از همهء بلاها ايمن گردى . امام حسين ، عليه السّلام ، گفت : يابن عمر ! هيهات هيهات [ كه ] دشمنان مرا در كنج خانه

--> ( 1 ) . توبه ، 54 . ( 2 ) . خوانندگان توجّه دارند كه منطق ابن عباس و ابن عمر و ديگران منطق سياست است . ايشان با منطق عقلى ، درست مىگفتند ، امّا منطق شهدا و صالحين منطقى ديگر است .